Τοπικά προϊόντα είναι το θυμαρίσιο μέλι που παράγεται με τον παραδοσιακό τρόπο, κρασί, τυρί, γαλακτοκομικά προϊόντα (τυρί τουλουμοτύρι, η τοπική έκδοση μυζήθρας) και τα σταφύλια. Επίσης, αργαλειός, υφάσματα και χαλιά.

Οι περισσότεροι από τους απομονωμένους και προστατευμένοι κολπίσκοι έχουν χαλάσει από την ιχθυοκαλλιέργεια. Το νερό σε αυτές τις παραλίες είναι συχνά πολύ συννεφιασμένο με ιχθυοτροφες. Η μικρότερης προστασίας παραλίες δεν είναι μολυσμένες και εύκολα προσβάσιμες από το οδικό δίκτυο. Δρόμοι έχουν πρόσφατα ανακατασκευαστεί με χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Υπάρχουν πολλές εκκλησίες και μοναστήρια που βρίσκονται γύρω από το νησί αφιερωμένα σε μια πληθώρα αγίων. Ένα που δεν πρέπει να χάσετε είναι η εκκλησία του Αγίου Νεκταρίου, που χτίστηκε περίπου το 1980.
Η Παναγία tou Χάρου με αρχιτεκτονική αμιγώς νησιωτική και βυζαντινή στην αντίληψη, η εκκλησία χτίστηκε κάποια στιγμή μεταξύ του 7ου και 8ου αιώνα μ.Χ..
Υπάρχει μια θαυματουργή εικόνα της Παναγίας στην εκκλησία.

Η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, η κατασκευή της οποίας χρηματοδοτήθηκε από Λειψώτες μετανάστες. Η εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου, δεσπόζει το μικρό κόλπο που φέρει το ίδιο όνομα. Επίσης υπάρχουν λειψανοθήκες που περιέχουν τα λείψανα των μοναχών που σκοτώθηκαν από τους Τούρκους κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας.
Υπάρχει ποικιλία καταλυμάτων στο νησί και το νησί εξυπηρετείται με δρομολόγια πλοίων που διέρχονται ανάμεσα στην Πάτμο και τη Λέρο και την κύρια οδό για τα οχηματαγωγά πλοία από τον Πειραιά.

Το νησί βρίσκεται περίπου 47 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Ρόδου, στο Καρπάθιο Πέλαγος. Η Κάρπαθος αποτελείται από 10 χωριά. Όλα τα χωριά διατηρούν έντονα το παραδοσιακό ύφος του νησιού. Στα νοτιοανατολικά του νησιού, τα Πηγάδια, πρωτεύουσα και κύριο λιμάνι του νησιού. Η πρωτεύουσα είναι περιτριγυρισμένη από τα χωριά Μενετές, Αρκάσα, Απέρι, Βωλάδα, Όθος και Πυλές. Στα Βόρεια μπορεί κανείς να βρει το Μεσοχώρι, τη Σπόα και τον Ολυμπο το τελευταίο χωριό στα βόρεια του νησιού, με σημαντικό λαογραφικό και αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον. Υπάρχουν δύο λιμάνια, το ένα είναι στην πόλη της Καρπάθου και το άλλο στο βόρειο τμήμα του νησιού, δίπλα στον Όλυμπο που ονομάζεται Διαφάνι.

Το νησί τόσο στους αρχαίους οσο και τους μεσαιωνικούς χρόνους συνδέεται στενά με τη Ρόδο. Αναφέρεται απο το Ομηρο, από τον Βιργίλιο, τον Πλίνιος τον πρεσβύτερο και τον Στράβωνα. Οι Καρπάθιοι πολέμησαν με την Σπάρτη στον Πελοποννησιακό Πόλεμο το 431 π.Χ. και έχασαν την ανεξαρτησία τους απο τη Ρόδο το 400 π.Χ.. Το 42 π.Χ. το νησί κατακτήθηκε από τη Ρώμη. Μετά τη διαίρεση της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας το νησί εντάχθηκε στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Το 1304 η Κάρπαθος δόθηκε ως φέουδο από τον αυτοκράτορα στους Γενουάτες, αλλά το 1306 έπεσε σε ένα μέλος της ενετικής οικογένειας των Κορνάρων μέχρι το 1538, όταν τελικά πέρασε στην κατοχή των Οθωμανών Τούρκων. Υπό τους Οθωμανούς το νησί παρήκμασε βαθιά.

Κατά τα έτη 1821-22, κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης, το νησί θα μπορούσε να απαλλαγεί, αλλά αργότερα έπεσε και πάλι υπό την οθωμανική κυριαρχία. Η οθωμανική κυριαρχία έληξε στις 12 Μαΐου 1912, όταν οι Ιταλοί κατέκτησαν το νησί, μαζί με το σύνολο της Δωδεκανήσου, κατά τη διάρκεια του Ιταλο-τουρκικού πολέμου του 1911-12. Με τη συνθήκη της Λωζάννης του 1923 προσχώρησε η Κάρπαθος και άλλα νησιά της Δωδεκανήσου στην ιταλική κατοχή και παραχωρήθηκε από την Ιταλία προς την Ελλάδα με τις Συνθήκες Ειρήνης των Παρισίων του 1947. Το νησί εντάχθηκε επίσημα το ελληνικό κράτος στις 7 Μαρτίου 1948, μαζί με τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα.

Ο κρατικός Αερολιμένας Καρπάθου, με το σχετικά μεγάλο διάδρομο του, βρίσκεται στη νότια πλευρά του νησιού. Η Κάρπαθος είναι συνδεδεμένη με γειτονικά νησιά και την ηπειρωτική χώρα μέ πορθμεία και αεροπλάνα. Τα πορθμεία παρέχουν υπηρεσίες μεταφοράς από και προς Πειραιά,μέσω Κρήτης και Ρόδου. Προγραμματισμένες πτήσεις εσωτερικού συνδέουν το νησί με τη Ρόδο, την Κάσο, την Κρήτη και την Αθήνα καθημερινά. Επιπλέον υπάρχουν ναυλωμένες πτήσεις από διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής υψηλής περιόδου.

Η παλιά πόλη της Κέρκυρας έχει τις ρίζες της στον 8ο αιώνα πχ την Βυζαντινή εποχή και πάντα αποτελούσε μια στρατηγική θέση στην είσοδο της Αδριατικής. Για το λόγο αυτό η Ενετοί που έμειναν στο νησί για τέσσερεις αιώνες από το 15 έως τον 19 την οχύρωσαν με φρούρια για να υπερασπιστεί τα θαλάσσια εμπορικά συμφέροντα της Βενετίας κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τα φρούρια με την πάροδο του χρόνου έχουν επισκευαστεί και εν μέρει ξανακτιστεί πολλές φορές, πιο πρόσφατα, κατά την βρετανική κυριαρχία στο νησί τον 19ο αιώνα. Αρκετά από τα παραδοσιακά νεοκλασικά κτίρια της πόλης είναι ενετικά και άλλα από τον 19 αιώνα. Στο σύνολο της η πόλη έχει μια μοναδική αυθεντικότητα και το λιμάνι της Κέρκυρα είναι ένα από τα πιο αυθεντικά δείγματα οχυρωμένου λιμανιού στη Μεσόγειο.
Αξιοθέατα. Τα δύο επιβλητικά Βενετσιάνικα φρούρια το Παλιό και το νέο Φρούριο δεσπόζουν και πλαισιώνουν την όμορφη πόλη. Το νέο Φρούριο είναι κτισμένο στο λόφο του Αγίου Μάρκου στα βορειοδυτικά τις πόλης με επιβλητικά τείχη και σώζονται δυο από τις πέντε πύλες του. Το Παλιό ενετικό φρούριο είναι κτισμένο πάνω σε ένα τεχνικό νησάκι που χωρίζεται από την πόλη με τεχνική τάφρο που σήμερα χρησιμεύει ως μαρίνα για κότερα και άλλα πλοιάρια. Κατά την διάρκεια του καλοκαιριού στο φρούριο γίνονται διάφορες εκδηλώσεις όπως το Ήχος και Φως παρόμοια με αυτά της Ακρόπολης και της Ρόδου, καθώς και μουσικές συναυλίες.

Η παλιά πόλη που ξεκινάει μετά το Παλιό φρούριο αποτελείτε από ένα δαίδαλο από μικρά λιθόστρωτα δρομάκια, η πλατεία της Σπιανάδας είναι το κυριότερο αξιοθέατο της παλιάς πόλης καθώς και η προμενάδα προς την Γαρίτσα. Στην Σπιανάδα βρίσκεται η Γαλαρία Λιστόν σε καθαρά Ιταλικό στυλ με στοές γεμάτες με κάθε λογής καταστήματα, καφετέριες, εστιατόρια και ζαχαροπλαστεία. Σε μικρή απόσταση από την Σπιανάδα στον ανοικτό χώρο πριν το φρούριο υπάρχει επίσης και ένα γήπεδο κρίκετ κατάλοιπο της Αγγλικής κυριαρχίας του νησιού. Η Σπιανάδα είναι χωρισμένη στη πάνω και κάτω πλατεία με αρκετά πανέμορφα κτίρια τριγύρω, καταπράσινες αλέες, μνημεία και ένα μουσικό περίπτερο όπου παίζουν οι φιλαρμονικές της πόλης, κοντά βρίσκονται και τα Παλαιά Ανάκτορα με τους υπέροχους κήπους τους και το Μον Ρεπό που ανήκαν στην πρώην Βασιλική οικογένεια της Ελλάδας. Στην Σπιανάδα επίσης βρίσκεται το αναπαλαιωμένο ανάκτορο του Αγίου Μιχαήλ και Γεωργίου που κατά την διάρκεια της Βρετανικής κυριαρχίας ήταν η έδρα του Βρετανού κυβερνήτη. Απαράμιλλο δείγμα βενετσιάνικης αρχιτεκτονικής είναι επίσης και το Δημαρχείο της Κέρκυρας. Το Ποντικονήσι αποτελεί ίσως το πιο γνωστό και φωτογραφημένο σημείο της Κέρκυρας εκεί βρίσκεται το Μοναστήρι του Παντοκράτορος. Η εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα του πολιούχου της πόλης είναι από τα πιο γνωστά αξιοθέατα της Κέρκυρας με τη σκήτη του θαυματουργού Αγίου.

Ένα άλλο πασίγνωστο αξιοθέατο του νησιού είναι το ανάκτορο Αχίλλειον που χτίστηκε από την αυτοκράτειρα της Αυστρίας Ελισάβετ. το ανάκτορο είναι διακοσμημένο με υπέροχους κήπους και νεοκλασικά αγάλματα με πιο περίφημο αυτό του Αχιλλέα.
Ιστορία. Σύμφωνα με την Μυθολογία η Κέρκυρα πήρε το όνομα της απο την νύμφη Κόρκυρα που την ερωτεύτηκε ο Ποσειδώνας και την έφερε στο νησί όπου πήρε το όνομα της. Η Κέρκυρα ηταν το νησί των Φαιάκων. Εδώ η Ναυσικά κόρη του βασιλιά των Φαιάκων βρήκε τον ναυαγισμένο Οδυσσέα σε μία από τις παραλίες του νησιού (η τοπική παράδοση λέει ότι ήταν η Παλεοκαστριτσα). Στην μεταγενέστερη εποχή κατοικήθηκε από Κορίνθιους αποίκους και έγινε σπουδαία εμποτική και ναυτική δύναμη. Αυτό είχε σαν συνέπεια αργότερα εχθρική διάθεση των αποίκων εναντι της Κορίνθου, γεγονός που οδήγησε σε πολεμικές συγκρούσεις. Κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου η Κέρκυρα συμμάχησε με τους Αθηναίους και αποτελούσε ενα σημαντικό ναύσταθμο. Συμμετείχε σε πολλές εκστρατείες με τους Αθηναίους και τελικά νικήθηκε από τους Σπαρτιάτες το 377 πχ.
Στην ελληνιστική περίοδο το νησί πήρε μέρος στην Ηπειρωτική συμμαχία και τελικά κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους το 229 πχ.
Κατά τον Μεσαίωνα το νησί πέρασε σταδιακά από την Βυζαντινή κυριαρχία , στο βασίλειο της Σικελίας, τους Γενουάτες, τους Ενετούς, εντάχθηκε στο Δεσποτάτο της Ηπείρου και κατόπιν στους Ναπολιτάνους μέχρι το 1401 όπου τελικά καταχτήθηκε από τους Ενετούς που παρέμειναν στο νησί έως το 1797. Στην διάρκεια των 4 αιώνων οι Βενετοί αντιστάθηκαν στις επιδρομές τον Τούρκων και οχύρωσαν το νησί περαιτέρω καταφέρνοντας να παραμείνει η Κέρκυρα το μοναδικό νησί της Ελλάδας που δεν καταχτήθηκε από τους Τούρκους. Η παραμονή των Βενετών επηρέασε το νησί σε πολλούς τομείς όπως την αρχιτεκτονική, τη μουσική ακόμα και την γλώσσα.
τον 19 αιώνα η Κέρκυρα πέρασε για λίγο χρονικό διάστημα στα χέρια των Γάλλων και το 1815 η Κέρκυρα μαζί με τα υπόλοιπα Επτάνησα έγιναν βρετανικό προτεκτοράτο. Οι Βρετανοί παρέμειναν στο νησί έως το 1864 όπου η Κέρκυρα και τα υπόλοιπα Ιόνια νησιά ενώθηκαν με την Ελλάδα βάσει του συμφώνου του Λονδίνου.
Κέρκυρα ξενοδοχεία

Η καφετερία μπαρ και εστιατόριο Καστέλο ειναι το στολίδι του Παντελιού. Βρίσκεται ακριβώς πάνω στη θάλασσα με μαγευτική θέα σε όλο το Παντέλη και στο Αιγαίο. Τα μεσημέρια μπορείτε να απολύσετε το μπάνιο και να δροσιστείτε με ενα ποτό κάτω απο την τεράστια τέντα της βεράντας σε αναπαυτικές καρέκλες. Τα βράδια μπορείτε να δοκιμάσετε τα ποτά, τα γλυκά, τα παγωτά και τις σπείρατε του Καστέλου όπως κρέπες, πίτσες, μακαρονάδες και πιάτα με μεζέδες με σιγανή μουσική.

Το Καστέλο φτιάχτηκε με μεράκι και αγάπη απο τον Νίκο Μπήτρο που κινούμενος περισσότερο απο αγάπη για το νησί της Λέρου. το Καστέλο αναβάθμισε το Παντέλι και την παραλία του με ομπρέλες και ντους και πάνω απο όλα έφερε στο παραδοσιακό θέρετρο πολύ ντόπιο κόσμο που θέλουν να απολαύσουν το Παντέλι σε ενα κοσμοπολίτικο περιβάλον.

Στο Καστέλο κυριαρχεί το πορτοκαλί χρώμα και η αρχιτεκτονική του δένει με το περιβάλον. Κάθε καλοκαίρι το Καστέλο διοργανώνει χορευτικές βραδιές με ζωντανή ελληνική μουσική.

Το Καστελο τώρα αποτελεί και ενα συγκρότημα με υπέροχα διαμερίματα ιστοσελίδα, www.castelo.gr

Το ειναι ένα παραδοσιακό ελληνικό καΐκι που σας πάει ημερήσιες εκδρομές προς τα μικρά νησάκια κοντά στη Λέρο ημερησίως το καλοκαίρι. Το  ταξίδι ξεκινά καθημερινά από την Αγία Μαρίνα στις 11 πμ. και επιστρέφει στις 19.00 μμ.. Η ημερήσιες εκδρομές περιλαμβάνουν τα νησιά Αρκιοί Μαράθι, Αρχάγγελος, τηγανάκια, Λειψοί και Ασπρονήσια. Στο σκάφος προσφέρετε ούζο και μεζέδες πριν το μπάνιο σας στις πιο όμορφες παραλίες των ανωτέρω νησιών, αργότερα το  Μπαρμπαρόσα σας πηγαίνει για γεύμα σε όμορφο ταβέρνες των νησιών.

Πληροφορίες θα βρειτε στην Αγία Μαρίνα μπροστά απο το Μπαρμπαρόσα και σε πολλά εστιατόρια στο Παντέλι. Ο καπετάνιος και ιδιοκτήτης του Σάββας Φυλακούρης και το πλήρωμα που αποτελείτε απο έμπειρους θαλασσινούς σας εγγυούνται μια αξέχαστη εμπειρία στα γαλανά νερά του Αιγαίου.

Το κάστρο κατέλαβαν οι Ιππότες της Ρόδου τον 13 αιώνα ενισχύοντας το με περισσότερα τείχη και πολεμίστρες και αργότερα τον 15 αιώνα το κατέλαβαν οι Τούρκοι. Οι κάτοικοι της Λέρου το χρησιμοποίησαν σαν καταφύγιο απο τις επιδρομές των πειρατών.

Σήμερα το Κάστρο της Λέρου εξακολουθεί να είναι το κύριο αξιοθέατο του νησιού. Βρίσκεται στο λόφο Απιττίκι πάνω από την πόλη της Αγίας Μαρίνας, του Πλατάνου και του Παντελιού, με καταπληκτική θέα σε όλο το νησί και το Αιγαίο. Στο Κάστρο βρίσκεται η εκκλησία της Παναγίας όπου εορτάζεται με μεγάλο πανηγύρι στις 15 Αυγούστου. Ακριβώς πίσω απο την εκκλησία βρίσκεται το εκκλησιαστικό μουσείο της Λέρου με ενδιαφέροντα εκθέματα.

Πριν απο κάμποσα χρόνια ένας βοσκός ανακάλυψε ένα μικρό εκκλησάκι απο τα πρώτα χριστιανικά χρόνια ακριβώς στην ανατολική πλευρά του κάστρου, ψάχνοντας για ενα χαμένο πρόβατο. Το εκκλησάκι ήταν θαμμένο κάτω απο τα ερείπια του τείχους.
Στο Κάστρο μπορείτε να πάτε απο τα σκαλοπάτια που ξεκινούν απο τον Πλάτανο η απο τον δρόμο που ξεκινά απο το Παντέλι με αυτοκίνητο η και με τα πόδια για να θαυμάσετε την μαγευτική θέα.

Παραθετουμε επιστολη που λάβαμε σχετικά με τη γιορτή της Παναγιάς

—————————————————

Δεκαπενταύγουστος! Μήνας αφιερωμένος στη Μεγαλόχαρη. Αυτές τις μέρες σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης ο νους του πιστού είναι αστραμμένος στη μεγάλη γιορτή της κοιμήσεως της Θεοτόκου. Ιδιαίτερα στο νησί μας  η τοπική κοινωνία τιμά  με διάφορους τρόπους την Παναγιά του Κάστρου. Δεν υπάρχει Λεριός που να μην έχει παρακαλέσει την Παναγιά μας, και που να μην έχει εκπληρώσει το τάμα του προς Αυτή. Ένα τάμα του Λερίου πιστού είναι να κάνει λειτουργία και να βγάλει την εικόνα της Παναγιάς στα Πεντένια ,δηλαδή περιφορά η οποία ξεκινά από το ναό γίνετε μια στάση και δέηση στο χώρο του καμπαναριού (πεντένια) και έπειτα καταλήγει πάλι στο ναό αφού κάνει τον κύκλο  όλου του κτιριακού συγκροτήματος. Ο κάθε πιστός που έχει πρόβλημα και θέλει  βοήθεια, ο κάθε ξενιτεμένος που θέλει να επιστρέψει έστω και για λίγο στον τόπο του κάνει  τάμα, Παναγιά μου βοήθησε με, ή αξίωσε με και εγώ θα σε βγάλω στα Πεντένια. Δυστυχώς όμως με λύπη μου σήμερα έμαθα πως  αυτό το έθιμο, με εντολή του Δεσπότη μας,  αυτή η παράδοση του νησιού μας, θα καταργηθεί. Εκφράστηκε η επιθυμία, να γίνει ένα μεγαλοπρεπές προσκυνητάρι για να βάλουν πάνω την  θαυματουργή εικόνα της Παναγιάς του Κάστρου. Ο μάστορας έβαλε όλη του την τέχνη. Το επιχρύσωσαν για χάρη  Της, αλλά και να ταιριάζει με το τέμπλο. Όλα καλά και άγια μέχρι εδώ. Όμως δεν καταλαβαίνω γιατί ένα έθιμο που χάνετε στα βάθη των αιώνων να σταματήσει. Μέσα στη συνείδηση του λαού μας  είναι αυτή η μικρή και λιτή τελετή της περιφοράς από τους πιστούς της θαυματουργής εικόνας. Με αυτή την επιστολή εκφράζω την αντίθεση μου στο γεγονός αυτό και Σεβασμιώτατε όπως εμείς σας τιμούμε και σας σεβόμαστε, νομίζω, ταπεινή μου γνώμη, να σεβαστείτε κι εσείς τα ήθη και έθιμα της επαρχίας σας. Αγαπητοί αναγνώστες τα συμπεράσματα δικά σας.

Πατηρ. Δαμασκηνός